De APK

Ik moest naar de garage. Nou ja, garage: in het kader van de jaarlijkse "APK" mocht ik mij melden bij de dependance van de huisartsenpost. Waarom het APK heet is mij niet duidelijk want toen ik mij bij het loketje meldde hoefde ik mijn autopapieren niet te laten zien. Rijbewijs was voldoende.

‘Hoe voelt u zich?’, vroeg de monteuse-van-dienst terwijl ze mij van bureaublad-afstand aan een nader onderzoek onderwierp.

Ik gooide al mijn kwalen op alfabetische volgorde op de desk waarna ze via de muis in de computer verdwenen. Vervolgens werden mijn bloed en plas nog onderwerp van bespreking waarna ze op de totaalknop duwde en tot de conclusie kwam dat ik vooral op de ingeslagen weg door moest gaan. 

Omdat ik niet precies wist welke weg dat dan zou moeten zijn, kwam ze niet veel verder dan dat ik gewoon op dezelfde voet door kon leven. Maar dat was ik zelf ook al van plan.

Toen ik bij thuiskomst rapport uitbracht bij Truus hebben we samen nog wat gepuzzeld met de letters APK. 

We zijn eruit: Administratieve Patiënten Komedie.

Bart