Altijd leuk om op de zaterdagmiddag een bezoekje aan de IKEA te brengen. En dan niet direct het kopen van prullaria, nee, het leukgehalte wordt vooral bepaald door het collega-koopvolk wat gericht op zoek is.
Zo slenterden we door de beddenafdeling waar een koppel ruzie stond te maken over de kwaliteit van het aangeboden bed. Volgens mij hadden ze tijdens hun huwelijkse periode al de nodige kilometers gemaakt en waren voldoende ervaren.
‘De lattenbodem is te slap’, constateerde de vrouw in kwestie.
‘Die kun je stellen’, wist de bedgenoot.
‘Die kun je niet stellen, Albert.’
‘Waarom zou je hem willen stellen?’
‘Omdat jij zwaar bent.’
‘Ik lig toch aan de andere kant?’
‘Dat maakt toch niet uit?’
‘Waarom maakt dat niet uit?’
‘Omdat je dan nog net zo zwaar bent.’
‘Ik ben helemaal niet zwaar.’
‘Man, lul niet. Je bent boven de honderd kilo.’
‘Nee, hoor wie het zegt.’
‘Ik ben er helemaal klaar mee!’
‘Jij bent altijd overal klaar mee’, schreeuwde hij.
‘Zullen we doorlopen?’, stelde Truus voor. Ze ergerde zich.
‘Even wachten, ze gaan zo de lattenbodem testen.’
‘Testen?’
‘Ja, ik herken dat wel: ze staan op het punt om de ruzie bij te leggen.’
Bart

Geen opmerkingen:
Een reactie posten