Een droom
‘Ik heb gedroomd’, zei ik. ‘Zat tegen een nachtmerrie aan.’
‘Klopt. Je werd vannacht plotseling heel onrustig. Alsof je haast had. Kun je je het herinneren?’
‘Ja, vaag. Ik werd gebeld door de politie. Ze hadden je moeder van de A12 geplukt.’
‘Mijn moeder? Van de A12?’, lachte ze. ‘Ze heeft niet eens een rijbewijs.’
‘Had ze ook niet nodig. Ze was met de fiets.’
‘Op de fiets? Kun je nagaan hoe raar je kan dromen.’
‘Nou, haar kennende is dat helemaal niet zo raar.’
‘En toen?’
‘Ze hebben haar meegenomen naar het bureau.’
‘O, kijk. Maar gelukkig was ze veilig. En hebben ze haar daarna naar huis gebracht?’
‘Nee, daarom belden ze.’
‘Wat, moest je haar ook nog ophalen?’
‘Ja, en met spoed.’
‘Was het zo erg?’
‘Ja, want ze zaten in de cel.’
‘Ze “Zaten”? Was ze niet alleen dan?’
‘Jawel. Ze was alleen.’
‘Hoezo dan “zaten”?’
‘De agenten die haar hadden meegenomen, hadden zichzelf opgesloten. Voor hun eigen veiligheid.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten