De verjaardag

De verjaardag

‘Ome Cor zou vandaag honderd zijn geworden’, vertelde Truus tijdens ons tien uur koffiemomentje. Ze hing boven haar tablet en raadpleegde naar ik vermoedde haar agenda. 

‘Moeten we dat herdenken of vieren?’, vroeg ik droogjes. Ik had daar wel een mening over. 

‘Ach ja, ome Cor was nu eenmaal ome Cor, Bart. Soms leuk, soms vervelend’, merkte ze tactisch op.

‘Broer van je moeder’, mompelde ik.

‘Wat wil je daarmee zeggen?’ Ik hoorde iets van irritatie in haar stem.

‘Zoals jij het zegt. Soms leuk, soms vervelend.’

‘Ome Cor?’

‘Ook.’

‘Wat ook?’

‘Je moeder is een zus van Cor.’

‘Dus mijn moeder is soms leuk en soms vervelend.’

‘Lieve schat, ik heb jouw ome Cor niet gekend.  Echter, ik ken je moeder wel. En als jij dan zegt dat hij “soms leuk en soms vervelend” was, dan heb ik geen telraapje nodig.’

‘Telraampje? Wat zwam je toch allemaal?’

‘Nou ja, één plus één is en blijft zelfs na honderd jaar twee.’

Bart