Oren

Oren

‘Je moet eens iets aan je oren laten doen!’, riep Truus tijdens een discussie over iets wat ik wel of niet gehoord zou hebben. Ze was nijdig.

‘Ik geef toe dat het lelletje van mijn linkeroor iets afwijkt ten opzichte van mijn rechter, maar verder mankeert er niets aan.’

‘Bart, iedere keer als ik iets zeg, vraag je wat ik heb gezegd.’

‘Dat komt omdat je onduidelijk praat. Ik versta verder iedereen behalve jou.’

‘O ja, nou ligt het aan mij. Dat dacht ik toch niet.’

‘Schat, je mompelt een beetje. Dat geeft niet hoor, dat krijg je als je op zekere leeftijd komt. Dat heeft iedereen. Maar als je daar zelf last van krijgt, kunnen ze er wel wat aan doen hoor. Hogen ze je kaken een beetje op. Dan wordt de mondholte wat groter. Klinkt het geluid beter.’

‘Ben je klaar?’, vroeg ze. 

‘Wat zeg je?’

‘Of je klaar bent.’

‘Kijk, dat was weer zo’n dingetje. Klonk heel dof. Kan ik dan niks van maken.’

‘Wat doe je nou?’, vroeg ik toen ze opstond, op mij toe kwam lopen en enorm hard aan mijn  linkeroorlel trok.

‘Ik heb even snel je gehoorgang groter gemaakt. Dan hoor je beter. Of moet ik het soms nog even herhalen?’

Bart