Hulp
Ik stond net op het punt om de eerste veegstreek op onze oprit te zetten, toen ze aan kwam lopen. Annie van de Heuvel.
‘Morgen Annie.’
‘Bart, kun jij Joop misschien even komen helpen?’, vroeg ze.
‘Kan hij zelf niet op de pot kruipen?’, lachte ik.
‘Hij moet een lamp ophangen. Maar ik heb het idee dat hij zodadelijk zelf licht gaat geven. Hij is zo onhandig!’
Ze keek er enorm triest bij.
‘Je kijkt alsof je elk moment in een vreselijke huilbui gaat uitbarsten. Is hij al overleden of zo?’
‘Nou, daarnet nog niet, maar dat gaat vast niet lang meer duren’, mopperde ze.
‘Ik geloof Annie, dat Joop geen hulp van mij meer nodig heeft’, stelde ik vast toen ik wat later gewapend met een gereedschapskist bij hun voor de voordeur stond.
‘Hoezo geen hulp?’, vroeg ze terwijl ze de sleutel in de voordeur stak.
‘Nou, zo te horen heeft Joop een rechtstreeks lijntje met onze Schepper. Daar ga ik echt niet tussen zitten.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten