Jarig

Jarig

‘Bart, mocht je haar nog zien, vergeet haar dan niet te feliciteren. Ze is jarig vandaag’, waarschuwde Truus mij tijdens ons tien uur koffiemomentje.

‘Over wie hebben we het?’, wilde ik weten.

‘Onze Buuf. Agnes.’

‘O, is ze weer jarig?’

‘Ja, zoals elk jaar. En ze geeft zaterdag een feestje. Of wij ook komen.’

‘Wij? Tussen al die jongelui? Ik weet niet of ik daar zin in heb, Truus.’

‘Dan maak je maar zin. Is toch leuk! Blijf je jong bij!’

‘Lief dat je zegt dat ik nog jong ben. Maar vertel dat vooral ook tegen die verwend-generatie.’

‘Verwend-generatie?’

‘Ja, die denken dat de geldbomen tot in de hemel groeien.’

‘Waarom zou ik?’

‘Omdat ik al snel als “de Opa van Agnes” word weggezet.’

‘Jij? Als Opa van Agnes? Dat zou je willen! De Opa van Agnes is miljonair.’

‘Dat bedoel ik dus. Dat ik straks dat hele zootje om mijn nek heb hangen in de hoop dat Opa nog wat schuift.’

Bart