Ophangklus
‘Ik kan even niet omkijken, maar ook goede morgen gewenst, Agnes.’
‘Ga jij gezellige verlichting ophangen bij de voordeur?’
‘Ik ga lampen ophangen. Of het gezellig wordt betwijfel ik. Ben al bijna drie keer van dit trapje gelazerd. Klote lampen!’
‘Waarom hang je ze op dan?’
‘Opdracht van Truus.’
‘En jij doet dat zomaar? Met gevaar voor eigen leven?’
‘Ja, zo ben ik. Gehoorzaam tot op het bot.’
‘Er hangt een lampje los. Is van het spijkertje geschoten.’
‘Kan ik op rijmen. Waar?’
‘Halverwege. Ja, nog iets naar rechts, ja, nog iets!’
‘Deze?’
‘Ja, die.’
‘Of is die stuk?’
‘Ja, haakje ligt eraf. Maar ik laat het maar zitten.’
‘Staat niet netjes, Bart.’
‘Wat staat niet netjes?’, hoorde ik de stem van Truus achter mij die op het kabaal was afgekomen.
‘Er hangt een lampje los. Ik heb het de timmerman net uitgelegd.’
‘O ja, ik zie het. Geen gezicht Bart. Haal de hele ketting er maar af. Dat moet je eerst maken.’
‘Ik haal er niks af!’
‘Dat kan zo niet’, vond ze.
‘Oké, pak even een schaar, dan repareer ik het zo wel.’
Vijf seconden later had ik de schaar en knipte het lampje er tussenuit.
‘Wat doe je nou?’
‘Het moest toch gerepareerd? Wel, nu zit het weer netjes, toch?’
‘Maar nu branden de lampjes niet meer!’
‘Je kan niet alles hebben Truusje. Maar ze hangen nu wel “gezellig” recht.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten