Vergeten.
Pffft, ik moest nu gaan bekennen dat ik het was vergeten. Extra vervelend omdat ik afgelopen dagen wel meer zaken ben vergeten. Zo was ik vergeten de kliko aan de weg te zetten en gisteren nog: mijn schoonmoeder van het station te plukken. Vooral dat eerste had nogal wat impact: nu zaten we drie weken met de vuilnis te schutteren.
‘Zeker vergeten?’
De manier waarop het uit haar mond rolde sprak boekdelen. Vrouwen beschikken over het fatale talent om “gelijk” te etaleren alsof het om een overwinning van de miss-world verkiezing gaat.
Ik knikte.
‘Ik heb het wel drie keer tegen je gezegd.’
‘Klopt Truus, ik dacht zelfs vier keer.’
‘O, dus dat ben je niet vergeten!’
Ze keek me hoofdschuddend aan.
‘Ja, je kunt wel zo raar kijken, maar het is nu eenmaal de “week van het vergeten”.’
‘Jaja, je gaat weer lekker!’
‘Trouwens Truus, wat zit je haar leuk!’
‘Mijn haar leuk? Waar slaat dit nou weer op? Ik moet vanmiddag pas naar de kapper.’
‘Klopt. Ik zeg het nu maar vast. Voor als ik het mocht vergeten.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten