Een kwak

Had ik weer. Sta ik geduldig in de rij voor een broodje worst, staat er een schreeuwerige Anita achter mij te bellen. Hoe ik haar naam weet? Wel, ik had mij vol ergernis omgedraaid en ontdekte tussen het openbare gedeelte van haar boezem een gouden hanger waarop deze naam met krullerige sierletters was aangebracht.  

Ze voerde een discussie met ene Rob en het ging over het broodje worst. Of ze ook voor een kwak mosterd wilde zorgen. Tenminste dat concludeerde ik na haar vraag of hij een kwak mosterd bedoelde of een kwakje. Tja, en toen ging ze helemaal los....

 

‘Ja, een kwak, hoeveel is dat dan?', gierde ze.

‘Jaja, opschepper. Wat zeg je? Een Donald Duck-kwak? Wat moet ik mij daarbij voorstellen?’ 

‘Zoveel? Moet ik eerst vragen! Wie? Abraham? Wat moet ik met Abraham? En waar woont hij? Ja, is goed, vraag ik hier wel even.’

 

Ze tikte nu met haar door een puntenslijper geslepen nagel op mijn schouder waarna ik mij instinctief omdraaide om het insect dood te meppen.

 

‘Weet u misschien waar Abraham een kwak mosterd vandaan haalt?’, schaterde ze.

‘Ja, dat weet ik’, antwoordde ik geërgerd.

‘Waar dan?’, vroeg ze.

‘Bij Dombo, de vliegende olifant.’

‘Dombo de olifant?’, ze snikte van het lachen.

‘Ja, en even voor de duidelijkheid: die woont pal naast Donald Duck.’

 

Bart