Sneeuw
‘Ja, ik zag het al op het nieuws’, beaamde ik.
‘Dat heb ik dan even gemist’, lachte ze.
‘Ja, jij lag nog zwaar te slapen. De weerman van SBS sprong bijna van enthousiasme door de beeldbuis hier de slaapkamer binnen. De sukkel!’
‘Hoezo nou weer “sukkel”? Sneeuw is toch leuk? En al zo lang geleden!’
‘Mij ontgaat de leuk, maar goed: je hebt recht op je eigen gevoel.’
‘Bart, het is toch geweldig voor de kleinkinderen? En dat in combinatie met de Sinterklaas!’
‘Dat die klojo op zijn knol door de sneeuw over het dak huppelt, bedoel je? Dat geloof je toch zeker zelf niet?’
‘Man, doe even normaal. Ben je ochtendziek?’
‘Dat word ik van dat overdreven blije geleuter op TV.’
‘Mopperkont!’, schold ze.
‘Dat zal, maar ik heb je wel gered.’
‘Gered?’
‘Ja, dat ik de TV op tijd heb uitgezet. Voor hetzelfde geld was die weerman door de beeldbuis gebroken en met zijn blije sneeuwkop en ijshanden bij jou in je warme bed beland!’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten