Een brief
‘Twee?’, lachte Truus.
‘Ja, die jongen die zich Pim noemt en nu ook een knul die ze achter de balie van burgerzaken heeft geplukt. Ik herken hem.’
‘Herken hem? Waarvan?’
‘Toen ik vorige maand voor mijn paspoort langs moest lag hij daar uit te slapen.’
‘Het zal, Bart. Al heeft ze er drie. Zolang wij er geen last van hebben.’
‘Truus, het begint daar echt een zoete inval van gemeenteambtenaren te worden.’
‘Onzin. Misschien heeft ze ‘s avonds werkoverleg. Dat kan toch?’
‘O ja hoor, dat kan. Tegen die tijd zijn ze ook wel een keer wakker.’
‘Misschien moet je de oprit wat minder vaak vegen?’
‘Waar slaat dat nou weer op?’
‘Dan zie minder. Je krijgt teveel prikkels.’
‘Teveel prikkels van Agnes?’
‘Ja, jij begint toch steeds over haar te klagen.’
‘Ik ga een brief schrijven’, besloot ik.
‘Een brief?’
‘Ja, aan de rijdende rechter.’
‘Over Agnes?’, lachte ze.
‘Nee, over jou. Rijdende rechter, ik eis dat mijn vrouw mij voortaan serieus neemt.’
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten