Vergeten
'Morgen mevrouw’, wenste ik een buuf van een paar huizen verderop toe toen ze langs onze oprit liep.‘Mevrouw zit thuis. Of ben je door al dat vegen mijn naam vergeten? Ik ben toch Annie?’
‘Annie, Annie… Het zegt mij wel iets… maar…’
‘Annie van der Heuvel. Bart, kom op zeg. Je kent mij toch wel? De vrouw van Joop!’
‘Ja, heb ik wel eens van gehoord. Is al even geleden. Goh, Annie. Annie van der Heuvel? Toch?’
‘Nou ja zeg, we hebben afgelopen woensdag nog met elkaar zitten rummikubben. Gaat het wel goed met je? Weet je nog wel hoe je vrouw heet?’
‘Truus bedoel je?’
‘Ja, je hebt toch maar één vrouw?’
'Dat hoop ik wel, eh.. Annie?'
'Nou Bart, ik weet niet wat er met je aan de hand is, maar er lijkt iets mis met je korte geheugen.'
'Ach ja, dat krijg je op onze leeftijd. Of niet, Ankie?'
'Misschien geldt dat voor jou, maar beslist niet voor mij.'
'Niet?'
'Nee, ik vergeet bijna nooit iets.'
'Oké, dan ben ik benieuwd wanneer ik mijn aan jou uitgeleende bladhark terugkrijg.'
Bart
Geen opmerkingen:
Een reactie posten